ஞாயிற்றுக்கிழமை ஜூன் 5, 2026
“தேவனுடைய கிருபை எந்நாளுமுள்ளது.”
“The goodness of God endureth continually.”
1. வானங்கள் தேவனுடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறது, ஆகாயவிரிவு அவருடைய கரங்களின் கிரியையை அறிவிக்கிறது.
2. பகலுக்குப் பகல் வார்த்தைகளைப் பொழிகிறது, இரவுக்கு இரவு அறிவைத் தெரிவிக்கிறது.
3. அவைகளுக்குப் பேச்சுமில்லை, வார்த்தையுமில்லை, அவைகளின் சத்தம் கேட்கப்படுவதுமில்லை.
7. கர்த்தருடைய வேதம் குறைவற்றதும் ஆத்துமாவை உயிர்ப்பிக்கிறதுமாயிருக்கிறது; கர்த்தருடைய சாட்சி சத்தியமும், பேதையை ஞானியாக்குகிறதுமாயிருக்கிறது.
8. கர்த்தருடைய நியாயங்கள் செம்மையும், இருதயத்தைச் சந்தோஷிப்பிக்கிறதுமாயிருக்கிறது; கர்த்தருடைய கற்பனை தூய்மையும், கண்களைத் தெளிவிக்கிறதுமாயிருக்கிறது.
5. நாங்கள் உமது இரட்சிப்பினால் மகிழ்ந்து, எங்கள் தேவனுடைய நாமத்திலே கொடியேற்றுவோம்; உமது வேண்டுதல்களையெல்லாம் கர்த்தர் நிறைவேற்றுவாராக.
6. கர்த்தர் தாம் அபிஷேகம்பண்ணினவரை இரட்சிக்கிறார் என்பதை இப்பொழுது அறிந்திருக்கிறேன்; தமது வலதுகரம் செய்யும் இரட்சிப்பின் வல்லமைகளைக் காண்பித்து, தமது பரிசுத்த வானத்திலிருந்து அவருடைய ஜெபத்தைக் கேட்பார்.
7. சிலர் இரதங்களைக்குறித்தும், சிலர் குதிரைகளைக் குறித்தும் மேன்மைபாராட்டுகிறார்கள்; நாங்களோ எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தைக்குறித்தே மேன்மைபாராட்டுவோம்.
1. The heavens declare the glory of God; and the firmament sheweth his handywork.
2. Day unto day uttereth speech, and night unto night sheweth knowledge.
3. There is no speech nor language, where their voice is not heard.
7. The law of the Lord is perfect, converting the soul: the testimony of the Lord is sure, making wise the simple.
8. The statutes of the Lord are right, rejoicing the heart: the commandment of the Lord is pure, enlightening the eyes.
5. We will rejoice in thy salvation, and in the name of our God.
6. Now know I that the Lord saveth his anointed; he will hear him from his holy heaven with the saving strength of his right hand.
7. Some trust in chariots, and some in horses: but we will remember the name of the Lord our God.
பாடம் பிரசங்கம்
5 நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தரை உயர்த்தி, அவர் பாதபடியிலே பணியுங்கள்; அவர் பரிசுத்தமுள்ளவர்.
5 Exalt ye the Lord our God, and worship at his footstool; for he is holy.
1 மோசே மீதியான் தேசத்து ஆசாரியனாயிருந்த தன் மாமனாகிய எத்திரோவின் ஆடுகளை மேய்த்து வந்தான். அவன் ஆடுகளை வனாந்தரத்தின் பின் புறத்திலே ஓட்டி, தேவபர்வதமாகிய ஓரேப்மட்டும் வந்தான்.
2 அங்கே கர்த்தருடைய தூதனானவர் ஒரு முட்செடியின் நடுவிலிருந்து உண்டான அக்கினிஜுவாலையிலே நின்று அவனுக்குத் தரிசனமானார். அப்பொழுது அவன் உற்றுப்பார்த்தான்; முட்செடி அக்கினியால் ஜுவாலித்து எரிந்தும், அது வெந்துபோகாமல் இருந்தது.
3 அப்பொழுது மோசே: இந்த முட்செடி வெந்து போகாதிருக்கிறது என்ன, நான் கிட்டப்போய் இந்த அற்புதகாட்சியைப் பார்ப்பேன் என்றான்.
4 அவன் பார்க்கும்படி கிட்ட வருகிறதைக் கர்த்தர் கண்டார். முட்செடியின் நடுவிலிருந்து தேவன் அவனை நோக்கி: மோசே, மோசே என்று கூப்பிட்டார். அவன்: இதோ, அடியேன் என்றான்.
5 அப்பொழுது அவர்: இங்கே கிட்டிச் சேராயாக; உன் கால்களில் இருக்கிற பாதரட்சையைக் கழற்றிப்போடு; நீ நிற்கிற இடம் பரிசுத்த பூமி என்றார்.
6 பின்னும் அவர்: நான் ஆபிரகாமின் தேவனும் ஈசாக்கின் தேவனும் யாக்கோபின் தேவனுமாகிய உன் பிதாக்களுடைய தேவனாயிருக்கிறேன் என்றார். மோசே தேவனை நோக்கிப் பார்க்கப் பயந்ததினால், தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டான்.
7 அப்பொழுது கர்த்தர்: எகிப்தில் இருக்கிற என் ஜனத்தின் உபத்திரவத்தை நான் பார்க்கவே பார்த்து, ஆளோட்டிகளினிமித்தம் அவர்கள் இடுகிற கூக்குரலைக் கேட்டேன், அவர்கள் படுகிற வேதனைகளையும் அறிந்திருக்கிறேன்.
10 நீ இஸ்ரவேல் புத்திரராகிய என் ஜனத்தை எகிப்திலிருந்து அழைத்து வரும்படி உன்னைப் பார்வோனிடத்துக்கு அனுப்புவேன் வா என்றார்.
13 அப்பொழுது மோசே தேவனை நோக்கி: நான் இஸ்ரவேல் புத்திரரிடத்தில் போய், உங்கள் பிதாக்களுடைய தேவன் உங்களிடத்தில் என்னை அனுப்பினார் என்று அவர்களுக்குச் சொல்லும்போது, அவருடைய நாமம் என்ன என்று அவர்கள் என்னிடத்தில் கேட்டால், நான் அவர்களுக்கு என்ன சொல்லுவேன் என்றான்.
14 அதற்குத் தேவன்: இருக்கிறவராக இருக்கிறேன் என்று மோசேயுடனே சொல்லி, இருக்கிறேன் என்பவர் என்னை உங்களிடத்துக்கு அனுப்பினார் என்று இஸ்ரவேல் புத்திரரோடே சொல்வாயாக என்றார்.
1 Now Moses kept the flock of Jethro his father in law, the priest of Midian: and he led the flock to the backside of the desert, and came to the mountain of God, even to Horeb.
2 And the angel of the Lord appeared unto him in a flame of fire out of the midst of a bush: and he looked, and, behold, the bush burned with fire, and the bush was not consumed.
3 And Moses said, I will now turn aside, and see this great sight, why the bush is not burnt.
4 And when the Lord saw that he turned aside to see, God called unto him out of the midst of the bush, and said, Moses, Moses. And he said, Here am I.
5 And he said, Draw not nigh hither: put off thy shoes from off thy feet, for the place whereon thou standest is holy ground.
6 Moreover he said, I am the God of thy father, the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob. And Moses hid his face; for he was afraid to look upon God.
7 And the Lord said, I have surely seen the affliction of my people which are in Egypt, and have heard their cry by reason of their taskmasters; for I know their sorrows;
10 Come now therefore, and I will send thee unto Pharaoh, that thou mayest bring forth my people the children of Israel out of Egypt.
13 And Moses said unto God, Behold, when I come unto the children of Israel, and shall say unto them, The God of your fathers hath sent me unto you; and they shall say to me, What is his name? what shall I say unto them?
14 And God said unto Moses, I AM THAT I AM: and he said, Thus shalt thou say unto the children of Israel, I AM hath sent me unto you.
1 அப்பொழுது மோசே: அவர்கள் என்னை நம்பார்கள்; என் வாக்குக்குச் செவிகொடார்கள்; கர்த்தர் உனக்குத் தரிசனமாகவில்லை என்று சொல்லுவார்கள் என்றான்.
2 கர்த்தர் அவனை நோக்கி: உன் கையில் இருக்கிறது என்ன என்றார். ஒரு கோல் என்றான்.
3 அதைத் தரையிலே போடு என்றார்; அவன் அதைத் தரையிலே போட்டபோது, அது சர்ப்பமாயிற்று; மோசே அதற்கு விலகி ஓடினான்.
4 அப்பொழுது கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: உன் கையை நீட்டி, அதின் வாலைப் பிடி என்றார்; அவன் தன் கையை நீட்டி, அதைப் பிடித்தபோது, அது அவன் கையிலே கோலாயிற்று.
5 ஆபிரகாமின் தேவனும் ஈசாக்கின் தேவனும் யாக்கோபின் தேவனுமாயிருக்கிற தங்கள் பிதாக்களுடைய தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்கு தரிசனமானதை அவர்கள் நம்புவதற்கு இதுவே அடையாளம் என்றார்.
6 மேலும், கர்த்தர் அவனை நோக்கி: உன் கையை உன் மடியிலே போடு என்றார்; அவன் தன் கையைத் தன் மடியிலே போட்டு, அதை வெளியே எடுக்கும்போது, இதோ, அவன் கை உறைந்த மழையைப்போல வெண்குஷ்டம் பிடித்திருந்தது.
7 அவர்: உன் கையைத் திரும்பவும் உன் மடியிலே போடு என்றார். அவன் தன் கையைத் திரும்பத் தன் மடியிலே போட்டு, தன் மடியிலிருந்து அதை வெளியே எடுத்தபோது, அது திரும்ப அவனுடைய மற்றச் சதையைப் போலாயிற்று.
8 அப்பொழுது அவர்: முந்தின அடையாளத்தை அவர்கள் கண்டு, உன்னை நம்பாமலும் உனக்குச் செவிகொடாமலும் போனால், பிந்தின அடையாளத்தைக் கண்டு நம்புவார்கள்.
10 அப்பொழுது மோசே கர்த்தரை நோக்கி: ஆண்டவரே, இதற்கு முன்னாவது, தேவரீர் உமது அடியானோடே பேசினதற்குப் பின்னாவது நான் வாக்குவல்லவன் அல்ல; நான் திக்குவாயும் மந்த நாவும் உள்ளவன் என்றான்.
11 அப்பொழுது கர்த்தர் அவனை நோக்கி: மனுஷனுக்கு வாயை உண்டாக்கினவர் யார்? ஊமையனையும் செவிடனையும் பார்வையுள்ளவனையும் குருடனையும் உண்டாக்கினவர் யார்? கர்த்தராகிய நான் அல்லவா?
12 ஆதலால், நீ போ; நான் உன் வாயோடே இருந்து, நீ பேசவேண்டியதை உனக்குப் போதிப்பேன் என்றார்.
1 And Moses answered and said, But, behold, they will not believe me, nor hearken unto my voice: for they will say, The Lord hath not appeared unto thee.
2 And the Lord said unto him, What is that in thine hand? And he said, A rod.
3 And he said, Cast it on the ground. And he cast it on the ground, and it became a serpent; and Moses fled from before it.
4 And the Lord said unto Moses, Put forth thine hand, and take it by the tail. And he put forth his hand, and caught it, and it became a rod in his hand:
5 That they may believe that the Lord God of their fathers, the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob, hath appeared unto thee.
6 And the Lord said furthermore unto him, Put now thine hand into thy bosom. And he put his hand into his bosom: and when he took it out, behold, his hand was leprous as snow.
7 And he said, Put thine hand into thy bosom again. And he put his hand into his bosom again; and plucked it out of his bosom, and, behold, it was turned again as his other flesh.
8 And it shall come to pass, if they will not believe thee, neither hearken to the voice of the first sign, that they will believe the voice of the latter sign.
10 And Moses said unto the Lord, O my Lord, I am not eloquent, neither heretofore, nor since thou hast spoken unto thy servant: but I am slow of speech, and of a slow tongue.
11 And the Lord said unto him, Who hath made man’s mouth? or who maketh the dumb, or deaf, or the seeing, or the blind? have not I the Lord?
12 Now therefore go, and I will be with thy mouth, and teach thee what thou shalt say.
1 விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது.
2 அதினாலே முன்னோர்கள் நற்சாட்சிபெற்றார்கள்.
3 விசுவாசத்தினாலே நாம் உலகங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கப்பட்டதென்றும், இவ்விதமாய், காணப்படுகிறவைகள் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லையென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்.
6 விசுவாசமில்லாமல் தேவனுக்குப் பிரியமாயிருப்பது கூடாதகாரியம்; ஏனென்றால், தேவனிடத்தில் சேருகிறவன் அவர் உண்டென்றும், அவர் தம்மைத்தேடுகிறவர்களுக்குப் பலன் அளிக்கிறவரென்றும் விசுவாசிக்கவேண்டும்.
24 விசுவாசத்தினாலே மோசே தான் பெரியவனானபோது பார்வோனுடைய குமாரத்தியின் மகன் என்னப்படுவதை வெறுத்து,
25 அநித்தியமான பாவ சந்தோஷங்களை அநுபவிப்பதைப்பார்க்கிலும் தேவனுடைய ஜனங்களோடே துன்பத்தை அநுபவிப்பதையே தெரிந்துகொண்டு,
26 இனிவரும் பலன்மேல் நோக்கமாயிருந்து, எகிப்திலுள்ள பொக்கிஷங்களிலும் கிறிஸ்துவினிமித்தம் வரும் நிந்தயை அதிக பாக்கியமென்று எண்ணினான்.
27 விசுவாசத்தினாலே அவன் அதரிசனமானவரைத் தரிசிக்கிறதுபோல உறுதியாயிருந்து, ராஜாவின் கோபத்துக்குப் பயப்படாமல் எகிப்தைவிட்டுப் போனான்.
32 பின்னும் நான் என்ன சொல்லுவேன்? கிதியோன், பாராக், சிம்சோன், யெப்தா, தாவீது, சாமுவேல் என்பவர்களையும், தீர்க்கதரிசிகளையுங்குறித்து நான் விவரஞ்சொல்லவேண்டுமானால் காலம் போதாது.
33 விசுவாசத்தினாலே அவர்கள் ராஜ்யங்களை ஜெயித்தார்கள், நீதியை நடப்பித்தார்கள், வாக்குத்தத்தங்களைப் பெற்றார்கள், சிங்கங்களின் வாய்களை அடைத்தார்கள்,
34 அக்கினியின் உக்கிரத்தை அவித்தார்கள், பட்டயக்கருக்குக்குத் தப்பினார்கள், பலவீனத்தில் பலன்கொண்டார்கள், யுத்தத்தில் வல்லவர்களானார்கள், அந்நியருடைய சேனைகளை முறியடித்தார்கள்.
1 Now faith is the substance of things hoped for, the evidence of things not seen.
2 For by it the elders obtained a good report.
3 Through faith we understand that the worlds were framed by the word of God, so that things which are seen were not made of things which do appear.
6 But without faith it is impossible to please him: for he that cometh to God must believe that he is, and that he is a rewarder of them that diligently seek him.
24 By faith Moses, when he was come to years, refused to be called the son of Pharaoh’s daughter;
25 Choosing rather to suffer affliction with the people of God, than to enjoy the pleasures of sin for a season;
26 Esteeming the reproach of Christ greater riches than the treasures in Egypt: for he had respect unto the recompence of the reward.
27 By faith he forsook Egypt, not fearing the wrath of the king: for he endured, as seeing him who is invisible.
32 And what shall I more say? for the time would fail me to tell of Gedeon, and of Barak, and of Samson, and of Jephthae; of David also, and Samuel, and of the prophets:
33 Who through faith subdued kingdoms, wrought righteousness, obtained promises, stopped the mouths of lions,
34 Quenched the violence of fire, escaped the edge of the sword, out of weakness were made strong, waxed valiant in fight, turned to flight the armies of the aliens.
5 என் ஆத்துமாவே நீ ஏன் கலங்குகிறாய்? ஏன் எனக்குள் தியங்குகிறாய்? தேவனை நோக்கிக் காத்திரு; அவர் சமுகத்து இரட்சிப்பினிமித்தம் நான் இன்னும் அவரைத் துதிப்பேன்.
8 ...கர்த்தர் பகற்காலத்திலே தமது கிருபையைக் கட்லும் கட்டளைரயி; இராக்காலத்திலே அவரைப் பாடும்பாட்டு என் வாயிருகில்; என் ஜீவனுடைய தேவனை நோக்கி விண்ணப்ஞ்செய்கிறேன்.
5 Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted in me? hope thou in God: for I shall yet praise him for the help of his countenance.
8 …the Lord will command his lovingkindness in the daytime, and in the night his song shall be with me, and my prayer unto the God of my life.
48 இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் அநாதியாய் என்றென்றைக்கும் ஸ்தோத்திரிக்கப்படத்தக்கவர். ஜனங்களெல்லாரும்: ஆமென், அல்லேலுூயா என்பார்களாக.
48 Blessed be the Lord God of Israel from everlasting to everlasting: and let all the people say, Amen. Praise ye the Lord.
கடவுள். மகத்தான 'நான் இருக்கிறேன்'; எல்லாம் அறிந்த, எல்லாம் காணும், எல்லாம் செயல்படும், எல்லாம் ஞானமுள்ள, எல்லாம் அன்பு செய்யும், நித்தியமானவர்; தத்துவம்; மனம்; ஆன்மா; ஆவி; உயிர்; உண்மை; அன்பு; அனைத்துப் பொருள்; அறிவு.
God. The great I am; the all-knowing, all-seeing, all-acting, all-wise, all-loving, and eternal; Principle; Mind; Soul; Spirit; Life; Truth; Love; all substance; intelligence.
சாக்சன் மற்றும் இருபது பிற மொழிகளில், கடவுளைக் குறிக்க 'நல்லது' என்பதே பயன்படுத்தப்படுகிறது. அவர் படைத்த அனைத்தும், தம்மைப் போலவே, கொள்கையிலும் கருத்திலும் நல்லவை என்று திருமறைகள் அறிவிக்கின்றன. எனவே, ஆன்மீகப் பிரபஞ்சம் நல்லதாகும், மேலும் அது கடவுளை அவர் உள்ளபடியே பிரதிபலிக்கிறது.
In the Saxon and twenty other tongues good is the term for God. The Scriptures declare all that He made to be good, like Himself, — good in Principle and in idea. Therefore the spiritual universe is good, and reflects God as He is.
தீமையும் நன்மையும் இரண்டும் உண்மையானவை என்ற கருத்து, பௌதிகப் புலன்களின் ஒரு மாயையாகும், அதனை அறிவியல் தகர்த்தெறிகிறது. தீமை என்பது ஒன்றுமில்லை; அது ஒரு பொருளோ, மனமோ, சக்தியோ அல்ல.
The notion that both evil and good are real is a delusion of material sense, which Science annihilates. Evil is nothing, no thing, mind, nor power.
தெய்வீக மெய்யியலின் அடிப்படைக் கூற்றுகள், எனக்குச் சுய-தெளிவானதாகத் தோன்றும் பின்வரும் நான்கு கூற்றுகளில் சுருக்கப்பட்டுள்ளன. தலைகீழாக மாற்றப்பட்டாலும், இந்தக் கூற்றுகள் கூற்றிலும் நிரூபணத்திலும் ஒத்திருப்பதை நாம் காணலாம்; இது சத்தியத்துடனான அவற்றின் துல்லியமான உறவைக் கணிதரீதியாகக் காட்டுகிறது. கணிதத்திற்கு, முற்றிலும் மெய்யியல் சாராத ஒரு அடித்தளம் கூட இல்லை என்று டி குவின்சி கூறுகிறார்.
1. கடவுள் எல்லாவற்றிலும் எல்லாம்.
2. கடவுள் நல்லவர். நன்மை என்பது மனம்.
3. கடவுள், ஆவி, எல்லாம் ஆனவர்; எதுவும் பருப்பொருள் அல்ல.
4. வாழ்வு, கடவுள், சர்வவல்லமையுள்ள நன்மை; மரணம், தீமை, பாவம், நோய் ஆகியவற்றை மறுக்கவும்.—நோய், பாவம், தீமை, மரணம்; நன்மை, சர்வவல்லமையுள்ள கடவுள், வாழ்வு ஆகியவற்றை மறுக்கவும்.
நான்காவது கூற்றில் உள்ள மறுப்புகளில் எது உண்மை? இரண்டுமே உண்மையாக இருக்க முடியாது. வேதத்தின்படி, கடவுள் உண்மையானவர், "ஆனால் ஒவ்வொரு [மரணமடையும்] மனிதனும் பொய்யன்" என்று நான் காண்கிறேன்.
The fundamental propositions of divine metaphysics are summarized in the four following, to me, self-evident propositions. Even if reversed, these propositions will be found to agree in statement and proof, showing mathematically their exact relation to Truth. De Quincey says mathematics has not a foot to stand upon which is not purely metaphysical.
1. God is All-in-all.
2. God is good. Good is Mind.
3. God, Spirit, being all, nothing is matter.
4. Life, God, omnipotent good, deny death, evil, sin, disease. — Disease, sin, evil, death, deny good, omnipotent God, Life.
Which of the denials in proposition four is true? Both are not, cannot be, true. According to the Scripture, I find that God is true, "but every [mortal] man a liar."
கிறிஸ்தவத்தின் வரலாறு, மனிதனுக்கு அவனது விண்ணகத் தந்தையாகிய சர்வவல்லமையுள்ள மனம் அருளும் ஆதரவளிக்கும் செல்வாக்கிற்கும் பாதுகாக்கும் சக்திக்கும் உன்னதமான சான்றுகளை அளிக்கிறது; அந்த மனம், மனிதனுக்கு நம்பிக்கையையும் புரிதலையும் வழங்கி, சோதனையிலிருந்து மட்டுமல்ல, உடல்ரீதியான துன்பத்திலிருந்தும் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ள உதவுகிறது.
The history of Christianity furnishes sublime proofs of the supporting influence and protecting power bestowed on man by his heavenly Father, omnipotent Mind, who gives man faith and understanding whereby to defend himself, not only from temptation, but from bodily suffering.
மோசே ஒரு தேசத்தை, பௌதிகப் பொருளுக்குப் பதிலாக ஆன்ம வடிவில் இறைவனை வழிபடும் நிலைக்கு முன்னேற்றினார்; மேலும், அழியாத மனதினால் அருளப்பட்ட மனிதனின் மகத்தான ஆற்றல்களையும் விளக்கினார்.
Moses advanced a nation to the worship of God in Spirit instead of matter, and illustrated the grand human capacities of being bestowed by immortal Mind.
பேச்சில் மந்தமானவரான எபிரேய சட்டமியற்றுநர், தனக்கு வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டியதை மக்களுக்குப் புரிய வைப்பதில் நம்பிக்கையிழந்தார். ஞானத்தால் வழிநடத்தப்பட்டுத் தன் கோலைக் கீழே எறிந்தபோது, அது ஒரு பாம்பாக மாறுவதைக் கண்டு மோசே அதற்கு முன்பாக ஓடினார்; ஆனால் ஞானம் அவரைத் திரும்பி வந்து அந்தப் பாம்பைக் கையாளும்படி கட்டளையிட்டது, அதன்பின் மோசேயின் பயம் நீங்கியது. இந்தச் சம்பவத்தில் அறிவியலின் உண்மைத்தன்மை காணப்பட்டது. பருப்பொருள் என்பது ஒரு நம்பிக்கை மட்டுமே என்று காட்டப்பட்டது. ஞானத்தின் கட்டளையின் கீழ், தீயதான அந்தப் பாம்பு, தெய்வீக அறிவியலைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் அழிக்கப்பட்டது, மேலும் இந்த ஆதாரம் சாய்வதற்கு ஒரு ஊன்றுகோலாக அமைந்தது. தான் வெளிப்படையாகக் கண்டது உண்மையில் மனித நம்பிக்கையின் ஒரு கட்டம் மட்டுமே என்பதை மோசே கண்டுபிடித்தபோது, அவரை அச்சுறுத்தும் மாயை அதன் சக்தியை இழந்தது.
தொழுநோய் என்பது மனித மனதின் ஒரு உருவாக்கம், அது பருப்பொருளின் ஒரு நிலை அல்ல என்பது அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டது. மோசே முதன்முதலில் தன் கையைத் தன் மார்புக்குள் விட்டு, அந்தப் பயங்கரமான நோயால் பனி போல வெண்மையாக இருந்த தன் கையை வெளியே எடுத்தபோதும், அதே எளிய செயல்முறையின் மூலம் உடனடியாகத் தன் கையை அதன் இயல்பு நிலைக்கு மீட்டெடுத்தபோதும் இது நிரூபணமானது. தெய்வீக அறிவியலில் வெளிப்பட்ட இந்த நிரூபணத்தின் மூலம் கடவுள் மோசேயின் அச்சத்தைக் குறைத்தார். மேலும், அவருக்குள் இருந்த குரல் கடவுளின் குரலாக மாறியது. அது, "அவர்கள் உன்னை நம்பாமலும், முதல் அடையாளத்தின் குரலுக்குச் செவிகொடுக்காமலும் இருந்தால், அவர்கள் பிந்தைய அடையாளத்தின் குரலை நம்புவார்கள்" என்று கூறியது. அவ்வாறே, வரவிருந்த நூற்றாண்டுகளிலும், இயேசுவால் இருப்பியல் அறிவியல் நிரூபிக்கப்பட்டது. அவர் தண்ணீரை ஒயினாக மாற்றுவதன் மூலம் தன் மாணவர்களுக்கு மனதின் ஆற்றலைக் காட்டினார்; மேலும், மனதின் மேன்மையை நிரூபிக்கும் விதமாக, பாம்புகளைப் பாதிப்பின்றிக் கையாள்வது, நோயாளிகளைக் குணப்படுத்துவது மற்றும் தீமைகளை விரட்டுவது எப்படி என்பதையும் அவர்களுக்குக் கற்பித்தார்.
The Hebrew Lawgiver, slow of speech, despaired of making the people understand what should be revealed to him. When, led by wisdom to cast down his rod, he saw it become a serpent, Moses fled before it; but wisdom bade him come back and handle the serpent, and then Moses' fear departed. In this incident was seen the actuality of Science. Matter was shown to be a belief only. The serpent, evil, under wisdom's bidding, was destroyed through understanding divine Science, and this proof was a staff upon which to lean. The illusion of Moses lost its power to alarm him, when he discovered that what he apparently saw was really but a phase of mortal belief.
It was scientifically demonstrated that leprosy was a creation of mortal mind and not a condition of matter, when Moses first put his hand into his bosom and drew it forth white as snow with the dread disease, and presently restored his hand to its natural condition by the same simple process. God had lessened Moses' fear by this proof in divine Science, and the inward voice became to him the voice of God, which said: "It shall come to pass, if they will not believe thee, neither hearken to the voice of the first sign, that they will believe the voice of the latter sign." And so it was in the coming centuries, when the Science of being was demonstrated by Jesus, who showed his students the power of Mind by changing water into wine, and taught them how to handle serpents unharmed, to heal the sick and cast out evils in proof of the supremacy of Mind.
மேலும் அறிந்துகொள்ள, நாம் ஏற்கனவே அறிந்தவற்றை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். உண்மை என்பது புரிந்துகொள்ளப்படும்போது நிரூபிக்கக்கூடியது என்பதையும், நன்மை என்பது நிரூபிக்கப்படும் வரை புரிந்துகொள்ளப்படுவதில்லை என்பதையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். "சில காரியங்களில் உண்மையுள்ளவர்களாக" இருந்தால், நாம் பலவற்றிற்கு அதிபதிகளாக ஆக்கப்படுவோம்.
In order to apprehend more, we must put into practice what we already know. We must recollect that Truth is demonstrable when understood, and that good is not understood until demonstrated. If "faithful over a few things," we shall be made rulers over many;
சில சமயங்களில், இருளும் ஒளியைப் போலவே உண்மையானது என்று நாம் நம்ப வைக்கப்படுகிறோம்; ஆனால், இருள் என்பது ஒளியின் இல்லாமையின் ஒரு மரணகரமான உணர்வு மட்டுமே என்றும், ஒளி வரும்போது இருள் அதன் யதார்த்தத் தோற்றத்தை இழந்துவிடுகிறது என்றும் அறிவியல் உறுதிப்படுத்துகிறது. அதுபோலவே, பாவமும் துக்கமும், நோயும் மரணமும், வாழ்வும் இறைவனும் இல்லாத ஒரு கற்பனையான நிலையே ஆகும்; மேலும் அவை உண்மைக்கும் அன்புக்கும் முன்னால் பிழையின் மாயத்தோற்றங்களாக ஓடிவிடுகின்றன.
We are sometimes led to believe that darkness is as real as light; but Science affirms darkness to be only a mortal sense of the absence of light, at the coming of which darkness loses the appearance of reality. So sin and sorrow, disease and death, are the suppositional absence of Life, God, and flee as phantoms of error before truth and love.
பாவத்திற்கு அதன் தேவைகள் உண்டு என்ற அடிப்படையில் ஒரு பாவச் சோதனைக்கு அடிபணிய நீங்கள் விரும்பாதது போலவே, நீங்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்றோ அல்லது உங்கள் உடலில் ஏதேனும் நோய் உருவாகிறது என்றோ தோன்றும் மாயைக்கு ஆளாகவும் விரும்பாதீர்கள்.
ஏதேனும் ஒரு கற்பனையான சட்டத்தை மீறும்போது, ஆபத்து இருப்பதாக நீங்கள் கூறுகிறீர்கள். இந்த அச்சமே ஆபத்தாகும், அதுவே உடல்ரீதியான விளைவுகளைத் தூண்டுகிறது. ஒரு தார்மீக அல்லது ஆன்மீகச் சட்டத்தைத் தவிர வேறு எதையும் மீறுவதால் நாம் உண்மையில் துன்பப்பட முடியாது. ஆன்மா அழியாதது என்பதையும், மனிதர்கள் இறக்கும் காலங்கள், காலகட்டங்கள் மற்றும் நோய்களின் வகைகளை அழியக்கூடிய மனம் சட்டமாக்க முடியாது என்பதையும் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், அழியக்கூடிய நம்பிக்கையின் சட்டங்கள் என்று அழைக்கப்படுபவை அழிக்கப்படுகின்றன. கடவுளே சட்டத்தை உருவாக்குபவர், ஆனால் அவர் காட்டுமிராண்டித்தனமான சட்டத் தொகுப்புகளை எழுதியவர் அல்ல. எல்லையற்ற வாழ்விலும் அன்பிலும் நோயோ, பாவமோ, மரணமோ இல்லை, மேலும் நாம் எல்லையற்ற கடவுளில் வாழ்கிறோம், இயங்குகிறோம், இருக்கிறோம் என்று வேதங்கள் அறிவிக்கின்றன.
Be no more willing to suffer the illusion that you are sick or that some disease is developing in the system, than you are to yield to a sinful temptation on the ground that sin has its necessities.
When infringing some supposed law, you say that there is danger. This fear is the danger and induces the physical effects. We cannot in reality suffer from breaking anything except a moral or spiritual law. The so-called laws of mortal belief are destroyed by the understanding that Soul is immortal, and that mortal mind cannot legislate the times, periods, and types of disease, with which mortals die. God is the lawmaker, but He is not the author of barbarous codes. In infinite Life and Love there is no sickness, sin, nor death, and the Scriptures declare that we live, move, and have our being in the infinite God.
உண்மைக்குப் பிழை குறித்த உணர்வு இல்லை. அன்பிற்கு வெறுப்பு உணர்வு இல்லை. வாழ்விற்கு மரணத்துடன் கூட்டுறவு இல்லை. உண்மை, வாழ்வு, மற்றும் அன்பு ஆகியவை தங்களுக்கு ஒவ்வாத அனைத்தையும் அழிக்கும் ஒரு விதியாகும், ஏனெனில் அவை இறைவனைத் தவிர வேறொன்றையும் பறைசாற்றுவதில்லை.
நோய், பாவம், மற்றும் மரணம் ஆகியவை வாழ்வின் கனிகளல்ல. அவை உண்மை அழிக்கும் ஒத்திசைவின்மைகள். பரிபூரணம் அபூரணத்திற்கு உயிரூட்டுவதில்லை. இறைவன் நல்லவராகவும், அனைத்து இருப்புகளுக்கும் ஊற்றாகவும் இருப்பதால், அவர் தார்மீக அல்லது உடல் ரீதியான உருக்குலைவை உருவாக்குவதில்லை; எனவே அத்தகைய உருக்குலைவு உண்மையானதல்ல, மாறாக அது ஒரு மாயை, பிழையின் கானல் நீர். தெய்வீக விஞ்ஞானம் இந்த மாபெரும் உண்மைகளை வெளிப்படுத்துகிறது.
Truth has no consciousness of error. Love has no sense of hatred. Life has no partnership with death. Truth, Life, and Love are a law of annihilation to everything unlike themselves, because they declare nothing except God.
Sickness, sin, and death are not the fruits of Life. They are inharmonies which Truth destroys. Perfection does not animate imperfection. Inasmuch as God is good and the fount of all being, He does not produce moral or physical deformity; therefore such deformity is not real, but is illusion, the mirage of error. Divine Science reveals these grand facts.
தவறுகிற, மாறுகிற, மரிக்கிற, நிலையற்ற மற்றும் அழியக்கூடியவற்றிற்கா, அல்லது தவறாத, மாறாத, அழியாதவற்றிற்கா, எது நமக்கு சாரமாக இருக்க வேண்டும்? புதிய ஏற்பாட்டு எழுத்தாளர் ஒருவர், மனதின் ஒரு பண்பான விசுவாசத்தை, "நம்பப்படுகிற காரியங்களின் சாரம்" என்று தெளிவாக விவரிக்கிறார்.
Which ought to be substance to us, — the erring, changing, and dying, the mutable and mortal, or the unerring, immutable, and immortal? A New Testament writer plainly describes faith, a quality of mind, as "the substance of things hoped for."
பிழையின் மீதான நம்பிக்கையை விட இருப்பின் உண்மையின் மீதும், பருப்பொருளை விட ஆன்மாவின் மீதும், இறப்பை விட வாழ்வின் மீதும், மனிதனை விட கடவுளின் மீதும் நாம் அதிக நம்பிக்கை கொள்ளும்போது, நோயாளிகளைக் குணப்படுத்துவதிலிருந்தும் பிழையை அழிப்பதிலிருந்தும் எந்தப் பொருள் சார்ந்த அனுமானங்களாலும் நம்மைத் தடுக்க முடியாது.
When we come to have more faith in the truth of being than we have in error, more faith in Spirit than in matter, more faith in living than in dying, more faith in God than in man, then no material suppositions can prevent us from healing the sick and destroying error.
கடவுள் தத்துவம் எங்கும் நிறைந்ததும் சர்வ வல்லமை வாய்ந்ததுமாகும். கடவுள் எங்கும் இருக்கிறார், அவரைத் தவிர வேறு எதுவும் இருப்பதோ அல்லது சக்தி கொண்டிருப்பதோ இல்லை.
The God-principle is omnipresent and omnipotent. God is everywhere, and nothing apart from Him is present or has power.
தினசரி கடமைகள்
வழங்கியவர் மேரி பேக்கர் எடி
தினசரி ஜெபம்
ஒவ்வொரு நாளும் ஜெபிப்பது இந்த திருச்சபையின் ஒவ்வொரு உறுப்பினரின் கடமையாகும்: "உம்முடைய ராஜ்யம் வா;" தெய்வீக சத்தியம், வாழ்க்கை, அன்பு ஆகியவற்றின் ஆட்சி என்னுள் நிலைபெறட்டும், எல்லா பாவங்களையும் என்னிடமிருந்து விலக்கட்டும்; உம்முடைய வார்த்தை எல்லா மனிதர்களிடமும் பாசத்தை வளப்படுத்தி, அவற்றை ஆளட்டும்!
சர்ச் கையேடு, கட்டுரை 8, பிரிவு. 4
நோக்கங்கள் மற்றும் செயல்களுக்கான விதி
தி மதர் சர்ச்சின் உறுப்பினர்களின் நோக்கங்கள் அல்லது செயல்களை விரோதமோ அல்லது தனிப்பட்ட இணைப்போ தூண்டக்கூடாது. அறிவியலில், தெய்வீக அன்பு மட்டுமே மனிதனை ஆளுகிறது; ஒரு கிறிஸ்தவ விஞ்ஞானி அன்பின் இனிமையான வசதிகளையும், பாவத்தைக் கண்டிப்பதிலும், உண்மையான சகோதரத்துவம், தொண்டு, மன்னிப்பு ஆகியவற்றிலும் பிரதிபலிக்கிறார். இந்த திருச்சபையின் உறுப்பினர்கள் தினந்தோறும் கவனித்து, எல்லா தீமைகளிலிருந்தும், தீர்க்கதரிசனம், தீர்ப்பு, கண்டனம், ஆலோசனை, செல்வாக்கு செலுத்துதல் அல்லது தவறாக செல்வாக்கு செலுத்துதல் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுவிக்கப்பட வேண்டும்.
சர்ச் கையேடு, கட்டுரை 8, பிரிவு. 1
கடமைக்கு விழிப்புணர்வு
ஆக்கிரமிப்பு மனநல ஆலோசனைகளுக்கு எதிராக தினமும் தன்னை தற்காத்துக் கொள்வது இந்த திருச்சபையின் ஒவ்வொரு உறுப்பினரின் கடமையாகும், மேலும் கடவுளுக்கும், அவரது தலைவருக்கும், மனிதகுலத்திற்கும் அவர் செய்ய வேண்டிய கடமையை மறக்கவோ புறக்கணிக்கவோ கூடாது. அவருடைய கிரியைகளால் அவர் நியாயந்தீர்க்கப்படுவார், நியாயப்படுத்தப்படுவார் அல்லது கண்டிக்கப்படுவார்.
சர்ச் கையேடு, கட்டுரை 8, பிரிவு. 6