ஞாயிற்றுக்கிழமை மே 17, 2026
“நானோ, கர்த்தாவே, உம்மை நம்பியிருக்கிறேன்; நீரே என் தேவன் என்று சொன்னேன்.என் காலங்கள் உமது கரத்திலிருக்கிறது.”
“I trusted in thee, O Lord: I said, Thou art my God. My times are in thy hand.”
1. ஆதாமின் வம்சவரலாறு: தேவன் மனுஷனைச் சிருஷ்டித்த நாளிலே அவனைத் தேவசாயலாக உண்டாக்கினார்.
2. அவர்களை ஆணும் பெண்ணுமாகச் சிருஷ்டித்து, அவர்களை ஆசீர்வதித்து, அவர்களைச் சிருஷ்டித்த நாளிலே அவர்களுக்கு மனுஷர் என்று பேரிட்டார்.
18. யாரேத் நூற்று அறுபத்திரண்டு வயதானபோது, ஏனோக்கைப் பெற்றான்.
22. ஏனோக்கு மெத்தூசலாவைப் பெற்றபின், முந்நூறு வருஷம் தேவனோடே சஞ்சரித்துக்கொண்டிருந்து, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்றான்.
23. ஏனோக்குடைய நாளெல்லாம் முந்நூற்று அறுபத்தைந்து வருஷம்.
24. ஏனோக்கு தேவனோடே சஞ்சரித்துக்கொண்டிருக்கையில், காணப்படாமற்போனான்; தேவன் அவனை எடுத்துக்கொண்டார்.
37. நீ உத்தமனை நோக்கி, செம்மையானவனைப் பார்த்திரு; அந்த மனுஷனுடைய முடிவு சமாதானம்.
17. அப்பொழுது உம்முடைய ஆயுசுகாலம் பட்டப்பகலைப்பார்க்கிலும் பிரகாசமாயிருக்கும்; இருள் அடைந்த நீர் விடியற்காலத்தைப்போலிருப்பீர்.
1. This is the book of the generations of Adam. In the day that God created man, in the likeness of God made he him;
2. Male and female created he them; and blessed them.
18. And Jared lived an hundred sixty and two years, and he begat Enoch.
22. And Enoch walked with God after he begat Methuselah three hundred years, and begat sons and daughters:
23. And all the days of Enoch were three hundred sixty and five years:
24. And Enoch walked with God: and he was not; for God took him.
37. Mark the perfect man, and behold the upright: for the end of that man is peace.
17. And thine age shall be clearer than the noonday; thou shalt shine forth, thou shalt be as the morning.
பாடம் பிரசங்கம்
1 கர்த்தரைத் துதிப்பதும், உன்னதமானவரே, உமது நாமத்தைக் கீர்த்தனம்பண்ணுவதும்,
2 பத்துநரம்பு வீணையினாலும் தம்புருவினாலும், தியானத்தோடு வாசிக்கும் சுரமண்டலத்தினாலும்,
10 … என் கொம்பைக் காண்டாமிருகத்தின் கொம்பைப்போல உயர்த்துவீர்; புது எண்ணெயால் அபிஷேகம்பண்ணப்படுகிறேன்.
12 நீதிமான் பனையைப் போல் செழித்து, லீபனோனிலுள்ள கேதுருவைப்போல் வளருவான்.
13 கர்த்தருடைய ஆலயத்திலே நாட்டப்பட்டவர்கள் எங்கள் தேவனுடைய பிராகாரங்களில் செழித்திருப்பார்கள்.
14 கர்த்தர் உத்தமரென்றும், என் கன்மலையாகிய அவரிடத்தில் அநீதியில்லையென்றும், விளங்கப்பண்ணும்படி,
1 It is a good thing to give thanks unto the Lord, and to sing praises unto thy name, O most High:
2 To shew forth thy lovingkindness in the morning, and thy faithfulness every night,
10 …my horn shalt thou exalt like the horn of an unicorn: I shall be anointed with fresh oil.
12 The righteous shall flourish like the palm tree: he shall grow like a cedar in Lebanon.
13 Those that be planted in the house of the Lord shall flourish in the courts of our God.
14 They shall still bring forth fruit in old age; they shall be fat and flourishing;
1 கர்த்தாவே, நீர் என்னை ஆராய்ந்து அறிந்திருக்கிறீர்.
2 என் உட்காருதலையும் என் எழுந்திருக்குதலையும் நீர் அறிந்திருக்கிறீர்; என் நினைவுகளைத் தூரத்திலிருந்து அறிகிறீர்.
3 நான் நடந்தாலும் படுத்திருந்தாலும் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கிறீர்; என் வழிகளெல்லாம் உமக்குத் தெரியும்.
4 என் நாவில் சொல் பிறவாததற்குமுன்னே, இதோ, கர்த்தாவே, அதையெல்லாம் நீர் அறிந்திருக்கிறீர்.
13 நீர் என் உள்ளிந்திரியங்களைக் கைக்கொண்டிருக்கிறீர்; என் தாயின் கர்ப்பத்தில் என்னைக் காப்பாற்றினீர்.
14 நான் பிரமிக்கத்தக்க அதிசயமாய் உண்டாக்கப்பட்டபடியால் உம்மைத் துதிப்பேன்; உமது கிரியைகள் அதிசயமானவைகள். அது என் ஆத்துமாவுக்கு நன்றாய்த் தெரியும்.
15 நான் ஒளிப்பிடத்திலே உண்டாக்கப்பட்டு, பூமியின் தாழ்விடங்களிலே விசித்திர விநோதமாய் உருவாக்கப்பட்டபோது என் எலும்புகள் உமக்கு மறைவாயிருக்கவில்லை.
16 என் கருவை உம்முடைய கண்கள் கண்டது; என் அவயவங்களில் ஒன்றாகிலும் இல்லாதபோதே அவைகள் அனைத்தும், அவைகள் உருவேற்படும் நாட்களும், உமது புஸ்தகத்தில் எழுதியிருந்தது.
17 தேவனே, உமது ஆலோசனைகள் எனக்கு எத்தனை அருமையானவைகள்; அவைகளின் தொகை எவ்வளவு அதிகம்.
18 அவைகளை நான் எண்ணப்போனால், மணலைப்பார்க்கிலும் அதிகமாம்; நான் விழிக்கும்போது இன்னும் உம்மண்டையில் இருக்கிறேன்.
1 O Lord, thou hast searched me, and known me.
2 Thou knowest my downsitting and mine uprising, thou understandest my thought afar off.
3 Thou compassest my path and my lying down, and art acquainted with all my ways.
4 For there is not a word in my tongue, but, lo, O Lord, thou knowest it altogether.
13 For thou hast possessed my reins: thou hast covered me in my mother’s womb.
14 I will praise thee; for I am fearfully and wonderfully made: marvellous are thy works; and that my soul knoweth right well.
15 My substance was not hid from thee, when I was made in secret, and curiously wrought in the lowest parts of the earth.
16 Thine eyes did see my substance, yet being unperfect; and in thy book all my members were written, which in continuance were fashioned, when as yet there was none of them.
17 How precious also are thy thoughts unto me, O God! how great is the sum of them!
18 If I should count them, they are more in number than the sand: when I awake, I am still with thee.
1 … இந்த மெல்கிசேதேக்கு சாலேமின் ராஜாவும், உன்னதமான தேவனுடைய ஆசாரியனுமாயிருந்தான்; ராஜாக்களை முறியடித்துவந்த ஆபிரகாமுக்கு இவன் எதிர்கொண்டுபோய், அவனை ஆசீர்வதித்தான்.
2 இவனுக்கு ஆபிரகாம் எல்லாவற்றிலும் தசமபாகம் கொடுத்தான்; இவனுடைய முதற்பேராகிய மெல்கிசேதேக்கு என்பதற்கு நீதியின் ராஜா என்றும், பின்பு சாலேமின் ராஜா என்பதற்குச் சமாதானத்தின் ராஜா என்றும் அருத்தமாம்.
3 இவன் தகப்பனும் தாயும் வம்சவரலாறும் இல்லாதவன்; இவன் நாட்களின் துவக்கமும் ஜீவனின் முடிவுமுடையவனாயிராமல், தேவனுடைய குமாரனுக்கு ஒப்பானவனாய் என்றென்றைக்கும் ஆசாரியனாக நிலைத்திருக்கிறான்.
4 இவன் எவ்வளவு பெரியவனாயிருக்கிறான் பாருங்கள்; கோத்திரத்தலைவனாகிய ஆபிரகாம் முதலாய் கொள்ளையிடப்பட்ட பொருள்களில் இவனுக்குத் தசமபாகம் கொடுத்தான்.
15 அல்லாமலும், மெல்கிசேதேக்குக்கு ஒப்பாய் வேறொரு ஆசாரியர் எழும்புகிறாரென்று சொல்லியிருப்பதினால், மேற்சொல்லியது மிகவும் பிரசித்தமாய் விளங்குகிறது.
16 அவர் மாம்ச சம்பந்தமான கட்டளையாகிய நியாயப்பிரமாணத்தின்படி ஆசாரியராகாமல்.
1 …this Melchisedec, king of Salem, priest of the most high God, who met Abraham returning from the slaughter of the kings, and blessed him;
2 To whom also Abraham gave a tenth part of all; first being by interpretation King of righteousness, and after that also King of Salem, which is, King of peace;
3 Without father, without mother, without descent, having neither beginning of days, nor end of life; but made like unto the Son of God; abideth a priest continually.
4 Now consider how great this man was, unto whom even the patriarch Abraham gave the tenth of the spoils.
15 And it is yet far more evident: for that after the similitude of Melchisedec there ariseth another priest,
16 Who is made, not after the law of a carnal commandment, but after the power of an endless life.
1 அவர் அப்புறம் போகையில் பிறவிக்குருடனாகிய ஒரு மனுஷனைக் கண்டார்.
2 அப்பொழுது அவருடைய சீஷர்கள் அவரை நோக்கி: ரபீ, இவன் குருடனாய்ப் பிறந்தது யார் செய்த பாவம், இவன்செய்த பாவமோ, இவனைப் பெற்றவர்கள் செய்த பாவமோ என்று கேட்டார்கள்.
3 இயேசு பிரதியுத்தரமாக: அது இவன் செய்த பாவமுமல்ல, இவனைப் பெற்றவர்கள் செய்த பாவமுமல்ல, தேவனுடைய கிரியைகள் இவனிடத்தில் வெளிப்படும்பொருட்டு இப்படிப் பிறந்தான்.
4 பகற்காலமிருக்குமட்டும் நான் என்னை அனுப்பினவருடைய கிரியைகளைச் செய்யவேண்டும்; ஒருவனும் கிரியை செய்யக்கூடாத இராக்காலம் வருகிறது.
5 நான் உலகத்திலிருக்கையில் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருக்கிறேன் என்றார்.
6 இவைகளைச் சொல்லி, அவர் தரையிலே துப்பி, உமிழ்நீரினால் சேறுண்டாக்கி, அந்தச் சேற்றைக் குருடனுடைய கண்களின்மேல் பூசி:
7 நீ போய், சீலோவாம் குளத்திலே கழுவு என்றார். சீலோவாம் என்பதற்கு அனுப்பப்பட்டவன் என்று அர்த்தமாம். அப்படியே அவன் போய்க் கழுவி, பார்வையடைந்தவனாய்த் திரும்பிவந்தான்.
1 And as Jesus passed by, he saw a man which was blind from his birth.
2 And his disciples asked him, saying, Master, who did sin, this man, or his parents, that he was born blind?
3 Jesus answered, Neither hath this man sinned, nor his parents: but that the works of God should be made manifest in him.
4 I must work the works of him that sent me, while it is day: the night cometh, when no man can work.
5 As long as I am in the world, I am the light of the world.
6 When he had thus spoken, he spat on the ground, and made clay of the spittle, and he anointed the eyes of the blind man with the clay,
7 And said unto him, Go, wash in the pool of Siloam, (which is by interpretation, Sent.) He went his way therefore, and washed, and came seeing.
31 மறுபடியும், அவர் தீரு சீதோன் பட்டணங்களின் எல்லைகளை விட்டுப் புறப்பட்டு, தெக்கப்போலியின் எல்லைகளின் வழியாய்க் கலிலேயாக் கடலருகே வந்தார்.
32 அங்கே கொன்னைவாயுடைய ஒரு செவிடனை அவரிடத்தில் கொண்டுவந்து, அவர் தமது கையை அவன்மேல் வைக்கும்படி வேண்டிக்கொண்டார்கள்.
33 அப்பொழுது, அவர் அவனை ஜனக்கூட்டத்தை விட்டுத் தனியே அழைத்துக்கொண்டுபோய், தம்முடைய விரல்களை அவன் காதுகளில் வைத்து, உமிழ்ந்து, அவனுடைய நாவைத்தொட்டு.
34 வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து, பெருமூச்சுவிட்டு: எப்பத்தா என்றார். அதற்குத் திறக்கப்படுவாயாக என்று அர்த்தமாம்.
35 உடனே அவனுடைய செவிகள் திறக்கப்பட்டு, அவனுடைய நாவின் கட்டும் அவிழ்ந்து, அவன் செவ்வையாய்ப் பேசினான்.
31 And again, departing from the coasts of Tyre and Sidon, he came unto the sea of Galilee, through the midst of the coasts of Decapolis.
32 And they bring unto him one that was deaf, and had an impediment in his speech; and they beseech him to put his hand upon him.
33 And he took him aside from the multitude, and put his fingers into his ears, and he spit, and touched his tongue;
34 And looking up to heaven, he sighed, and saith unto him, Ephphatha, that is, Be opened.
35 And straightway his ears were opened, and the string of his tongue was loosed, and he spake plain.
41 அப்பொழுது ஜெபஆலயத்தலைவனாகிய யவீரு என்னும் பேருள்ள ஒருவன் வந்து. இயேசுவின் பாதத்தில் விழுந்து பன்னிரண்டு வயதுள்ள தன்னுடைய ஒரே குமாரத்தி மரண அவஸ்தையாயிருந்தபடியால்,
42 தன் வீட்டிற்கு வரும்படி அவரை வேண்டிக்கொண்டான். அவர் போகையில் திரளான ஜனங்கள் அவரை நெருக்கினார்கள்.
49 அவர் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஜெபஆலயத்தலைவனுடைய வீட்டிலிருந்து ஒருவன் வந்து, அவனை நோக்கி: உம்முடைய குமாரத்தி மரித்துப்போனாள், போதகரை வருத்தப்படுத்த வேண்டாம் என்றான்.
50 இயேசு அதைக் கேட்டு: பயப்படாதே; விசுவாசமுள்ளவனாயிரு, அப்பொழுது அவள் இரட்சிக்கப்படுவாள் என்றார்.
51 அவர் வீட்டில் வந்தபோது, பேதுருவையும் யாக்கோபையும் யோவானையும் பெண்ணின் தகப்பனையும் தாயையும் தவிர வேறொருவரையும் உள்ளே வரவொட்டாமல்,
52 எல்லாரும் அழுது அவளைக்குறித்துத் துக்கங்கொண்டாடுகிறதைக் கண்டு: அழாதேயுங்கள், அவள் மரித்துப்போகவில்லை, நித்திரையாயிருக்கிறாள் என்றார்.
53 அவள் மரித்துப்போனாளென்று அவர்கள் அறிந்ததினால், அவரைப் பார்த்து நகைத்தார்கள்.
54 எல்லாரையும் அவர் வெளியே போகப்பண்ணி, அவளுடைய கையைப்பிடித்து: பிள்ளையே எழுந்திரு என்றார்.
55 அப்பொழுது அவள் உயிர் திரும்ப வந்தது, உடனே அவள் எழுந்திருந்தாள்; அவளுக்கு ஆகாரங்கொடுக்கக் கட்டளையிட்டார்.
41 And, behold, there came a man named Jairus, and he was a ruler of the synagogue: and he fell down at Jesus’ feet, and besought him that he would come into his house:
42 For he had one only daughter, about twelve years of age, and she lay a dying.
49 While he yet spake, there cometh one from the ruler of the synagogue’s house, saying to him, Thy daughter is dead; trouble not the Master.
50 But when Jesus heard it, he answered him, saying, Fear not: believe only, and she shall be made whole.
51 And when he came into the house, he suffered no man to go in, save Peter, and James, and John, and the father and the mother of the maiden.
52 And all wept, and bewailed her: but he said, Weep not; she is not dead, but sleepeth.
53 And they laughed him to scorn, knowing that she was dead.
54 And he put them all out, and took her by the hand, and called, saying, Maid, arise.
55 And her spirit came again, and she arose straightway: and he commanded to give her meat.
51 இதோ, ஒரு இரகசியத்தை உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன்; நாமெல்லாரும் நித்திரையடைவதில்லை; ஆகிலும் கடைசி எக்காளம் தொனிக்கும்போது, ஒரு நிமிஷத்திலே, ஒரு இமைப்பொழுதிலே, நாமெல்லாரும் மறுரூபமாக்கப்படுவோம்.
53 அழிவுள்ளதாகிய இது அழியாமையையும், சாவுக்கேதுவாகிய இது சாவாமையையும் தரித்துக்கொள்ளவேண்டும்.
58 ஆகையால், எனக்குப் பிரியமான சகோதரரே, கர்த்தருக்குள் நீங்கள் படுகிற பிரயாசம் விருதாவாயிராதென்று அறிந்து, நீங்கள் உறுதிப்பட்டவர்களாயும், அசையாதவர்களாயும், கர்த்தருடைய கிரியையிலே எப்பொழுதும் பெருகுகிறவர்களாயும் இருப்பீர்களாக.
51 Behold, I shew you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed,
53 For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality.
58 Therefore, my beloved brethren, be ye stedfast, unmoveable, always abounding in the work of the Lord, forasmuch as ye know that your labour is not in vain in the Lord.
அறிவியலில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளபடி, கடவுளின் சாயலில் இருக்கும் மனிதனால் அழியாமையைத் தவிர்க்க முடியாது.
Man in the likeness of God as revealed in Science cannot help being immortal.
துன்பம், பாவம், மரணம் குறித்த நம்பிக்கைகள் உண்மையற்றவை. தெய்வீக அறிவியல் உலகளவில் புரிந்துகொள்ளப்படும்போது, அவற்றுக்கு மனிதன் மீது எந்த அதிகாரமும் இருக்காது; ஏனெனில் மனிதன் அழியாதவன், தெய்வீக அதிகாரத்தால் வாழ்கிறான்.
பாவமற்ற ஆனந்தம்—எந்தவொரு உடல் இன்பமோ துன்பமோ இன்றி, எல்லையற்ற தெய்வீக அழகையும் நன்மையையும் கொண்ட வாழ்வின் பரிபூரண நல்லிணக்கமும் அழியாமையும்—ஆன்மீகமான இருப்பைக் கொண்ட ஒரே உண்மையான, அழிவற்ற மனிதனை உருவாக்குகின்றன. இந்த இருப்பின் நிலை அறிவியல் பூர்வமானது மற்றும் சிதைவற்றது—தெய்வீக அறிவியலில் கிறிஸ்துவைப் பற்றிய இறுதிப் புரிதலைக் கொண்டவர்களால் மட்டுமே உணரக்கூடிய ஒரு பரிபூரணம். மரணம் இந்த இருப்பின் நிலையை ஒருபோதும் விரைவுபடுத்த முடியாது; ஏனெனில் அழியாமை தோன்றுவதற்கு முன்பு, மரணத்தை வெல்ல வேண்டுமே தவிர, அதற்கு அடிபணியக் கூடாது.
Suffering, sinning, dying beliefs are unreal. When divine Science is universally understood, they will have no power over man, for man is immortal and lives by divine authority.
The sinless joy, — the perfect harmony and immortality of Life, possessing unlimited divine beauty and goodness without a single bodily pleasure or pain, — constitutes the only veritable, indestructible man, whose being is spiritual. This state of existence is scientific and intact, — a perfection discernible only by those who have the final understanding of Christ in divine Science. Death can never hasten this state of existence, for death must be overcome, not submitted to, before immortality appears.
மனதின் எல்லையின்மையில், பருப்பொருள் அறியப்படாததாக இருக்க வேண்டும். முரண்பாடு மற்றும் சிதைவின் குறியீடுகளும் கூறுகளும் எல்லையற்ற, பரிபூரணமான, நித்தியமான அனைத்தின் விளைபொருட்கள் அல்ல. அன்பிலிருந்தும், ஆன்மாவின் இருப்பிடமான ஒளி மற்றும் நல்லிணக்கத்திலிருந்தும் நன்மையின் பிரதிபலிப்புகள் மட்டுமே வர முடியும். அழகான மற்றும் தீங்கற்ற அனைத்தும் மனதின் எண்ணங்களே. மனம் அவற்றை உருவாக்கிப் பெருக்குகிறது, அதன் விளைபொருள் மன ரீதியானதாகவே இருக்க வேண்டும்.
In the infinitude of Mind, matter must be unknown. Symbols and elements of discord and decay are not products of the infinite, perfect, and eternal All. From Love and from the light and harmony which are the abode of Spirit, only reflections of good can come. All things beautiful and harmless are ideas of Mind. Mind creates and multiplies them, and the product must be mental.
கடவுள் எனப்படும் அந்த ஒரே அகந்தை, அந்த ஒரே மனம் அல்லது ஆன்மா, எல்லையற்ற தனித்தன்மையாகும்; அதுவே எல்லா வடிவங்களையும் அழகுகளையும் அளித்து, தனிப்பட்ட ஆன்மீக மனிதர்களிலும் பொருட்களிலும் உண்மையையும் தெய்வீகத்தையும் பிரதிபலிக்கிறது.
நாம் பொய்யான அர்த்தத்தைக் களைந்துவிட்டு உண்மையான அர்த்தத்தை ஏற்கும்போது, பாவத்திற்கும் மரணத்திற்கும் அடிப்படையோ நிரந்தரமோ இல்லை என்பதை உணர்ந்துகொள்வோம்; அப்போது, பாவத்திற்கும் மரணத்திற்கும் உண்மையான தோற்றமோ முறையான இருப்போ இல்லை என்பதை நாம் அறிந்துகொள்வோம்.
The one Ego, the one Mind or Spirit called God, is infinite individuality, which supplies all form and comeliness and which reflects reality and divinity in individual spiritual man and things.
When we put off the false sense for the true, and see that sin and mortality have neither Principle nor permanency, we shall learn that sin and mortality are without actual origin or rightful existence.
மனிதர்கள் ஆன்மாவைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கும் போது, கடவுளைத் தவிர வேறு உண்மையான இருப்பு உண்டு என்ற நம்பிக்கையை அவர்கள் கைவிடுகிறார்கள்.
மனமே எல்லா இயக்கங்களுக்கும் மூலம்; அதன் தொடர்ச்சியான மற்றும் இணக்கமான செயலைத் தாமதப்படுத்தவோ அல்லது தடுக்கவோ எந்த மந்தமும் இல்லை. மனம் என்பது "நேற்றும், இன்றும், என்றும்" ஒரே வாழ்வும், அன்பும், ஞானமுமாகும்.
As mortals begin to understand Spirit, they give up the belief that there is any true existence apart from God.
Mind is the source of all movement, and there is no inertia to retard or check its perpetual and harmonious action. Mind is the same Life, Love, and wisdom "yesterday, and to-day, and forever."
அழியாத மனதால் ஆளப்படும் மனிதன், எப்போதும் அழகாகவும் கம்பீரமாகவும் இருக்கிறான். அடுத்தடுத்து வரும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஞானத்தையும், அழகையும், புனிதத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
வாழ்வு நித்தியமானது. இதை நாம் கண்டறிந்து, அதன் செயல்விளக்கத்தைத் தொடங்க வேண்டும். வாழ்வும் நன்மையும் அழியாதவை. எனவே, நமது வாழ்வைப் பற்றிய பார்வைகளை முதுமை மற்றும் சீரழிவின்பால் அல்லாமல், பேரழகு, புத்துணர்ச்சி மற்றும் தொடர்ச்சியின்பால் வடிவமைப்போம்.
Man, governed by immortal Mind, is always beautiful and grand. Each succeeding year unfolds wisdom, beauty, and holiness.
Life is eternal. We should find this out, and begin the demonstration thereof. Life and goodness are immortal. Let us then shape our views of existence into loveliness, freshness, and continuity, rather than into age and blight.
வயது அல்லது சிதைவிலிருந்து விடுபட்ட அழியாமை, தனக்கே உரிய மகிமையைக் கொண்டுள்ளது - அதுவே ஆன்மாவின் ஒளி. அழியாத ஆண்களும் பெண்களும் ஆன்மீக உணர்வின் முன்மாதிரிகளாகத் திகழ்கின்றனர்; அவர்கள் பரிபூரண மனதால் ஈர்க்கப்பட்டு, பௌதிகப் புலன்கள் அனைத்தையும் கடந்த அழகின் உயர்வான கருத்தாக்கங்களைப் பிரதிபலிக்கின்றனர்.
அழகும் நளினமும் பருப்பொருளைச் சாராதவை. இருப்பானது, அதன் குணங்களை மனித ரீதியாக உணர்வதற்கு முன்பே பெற்றிருக்கிறது. அழகு என்பது வாழ்வின் ஒரு அம்சம்; அது நித்தியமான மனதில் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கிறது, மேலும் அவருடைய நன்மையின் வசீகரங்களை அதன் வெளிப்பாடு, வடிவம், தோற்றம் மற்றும் நிறத்தில் பிரதிபலிக்கிறது. அன்பே இதழ்களுக்கு எண்ணற்ற வண்ணங்களைத் தீட்டுகிறது, இதமான சூரியக் கதிரில் ஒளிர்கிறது, அழகின் வில்லால் மேகத்தை வளைக்கிறது, நட்சத்திர ரத்தினங்களால் இரவை ஒளிரச் செய்கிறது, மேலும் பூமியை அழகால் போர்த்துகிறது.
Immortality, exempt from age or decay, has a glory of its own, — the radiance of Soul. Immortal men and women are models of spiritual sense, drawn by perfect Mind and reflecting those higher conceptions of loveliness which transcend all material sense.
Comeliness and grace are independent of matter. Being possesses its qualities before they are perceived humanly. Beauty is a thing of life, which dwells forever in the eternal Mind and reflects the charms of His goodness in expression, form, outline, and color. It is Love which paints the petal with myriad hues, glances in the warm sunbeam, arches the cloud with the bow of beauty, blazons the night with starry gems, and covers earth with loveliness.
ஆன்மாவும் அதன் பண்புகளும் மனிதன் மூலமாக என்றென்றும் வெளிப்படுகின்றன என்பதை அறிந்த குருவானவர், நோயாளிகளைக் குணப்படுத்தி, பார்வையற்றோருக்குப் பார்வையையும், செவிடர்களுக்குக் கேட்கும் திறனையும், முடவர்களுக்குப் பாதங்களையும் அளித்தார். இவ்வாறு, மனித மனங்களிலும் உடல்களிலும் தெய்வீக மனம் செயல்படும் விஞ்ஞானச் செயலை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்து, ஆன்மா மற்றும் மீட்பு பற்றிய சிறந்த புரிதலை வழங்கினார். இயேசு, ஒரே மெய்யியல் செயல்முறையின் மூலம் நோயையும் பாவத்தையும் குணப்படுத்தினார்.
Knowing that Soul and its attributes were forever manifested through man, the Master healed the sick, gave sight to the blind, hearing to the deaf, feet to the lame, thus bringing to light the scientific action of the divine Mind on human minds and bodies and giving a better understanding of Soul and salvation. Jesus healed sickness and sin by one and the same metaphysical process.
நரம்புகளுக்கு உணர்வு உண்டு என்பதும், பருப்பொருளுக்கு அறிவு உண்டு என்பதும், பருப்பொருள் உடலானது கண்களைப் பார்க்கவும் காதுகளைக் கேட்கவும் செய்கிறது என்பதும் உண்மையானால், உடல் பருப்பொருள் அற்றதாக மாறும்போது, இந்தத் திறன்கள் இழக்கப்பட வேண்டும், ஏனெனில் அவற்றின் அழியாத்தன்மை ஆன்மாவில் இல்லை; ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், சிந்தனையின் பருப்பொருள் அற்ற தன்மை மற்றும் ஆன்மீகமயமாக்கலின் மூலமாக மட்டுமே இந்தத் திறன்களை அழியாதவையாகக் கருத முடியும்.
If it is true that nerves have sensation, that matter has intelligence, that the material organism causes the eyes to see and the ears to hear, then, when the body is dematerialized, these faculties must be lost, for their immortality is not in Spirit; whereas the fact is that only through dematerialization and spiritualization of thought can these faculties be conceived of as immortal.
அழியாத மற்றும் ஆன்மீக உண்மைகள், இந்த அழியக்கூடிய மற்றும் பௌதீகக் கருத்தாக்கத்திலிருந்து தனித்து இருக்கின்றன. நன்மையாகிய கடவுள், சுயம்புவாகவும் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்பவராகவும் இருக்கிறார்.
ஒலி என்பது அழியக்கூடிய நம்பிக்கையின் மீது பதியும் ஒரு மனப்பதிவு. காது உண்மையில் கேட்பதில்லை. தெய்வீக விஞ்ஞானம், ஒலியானது ஆன்மாவின் புலன்கள் வழியாக—ஆன்மீகப் புரிதலின் மூலம்—தொடர்புகொள்ளப்படுவதாக வெளிப்படுத்துகிறது.
மனித அறிவு, பொருட்களின் தவறான உணர்வில்—ஒரே மனதையும் இருப்பின் உண்மையான மூலத்தையும் நிராகரிக்கும் பௌதீக மூலங்களின் மீதான நம்பிக்கையில்—மூழ்குவதற்கு முன்பு, சத்தியத்திலிருந்து வரும் பதிவுகள் ஒலியைப் போலவே தெளிவாக இருந்திருக்கவும், அவை ஆதி தீர்க்கதரிசிகளுக்கு ஒலியாகவே வந்திருக்கவும் வாய்ப்புள்ளது. கேட்கும் ஊடகம் முற்றிலும் ஆன்மீகமானது என்றால், அது இயல்பானது மற்றும் அழிக்க முடியாதது.
ஏனோக்கின் புலனுணர்வு அவனது பௌதீகப் புலன்களுக்கு முன்னால் இருந்த சான்றுகளுக்குள் மட்டுமே கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தால், அவனால் ஒருபோதும் "கடவுளுடன் நடந்திருக்க" முடிந்திருக்காது, அல்லது நித்திய வாழ்வின் நிரூபணத்திற்குள் வழிநடத்தப்பட்டிருக்கவும் முடிந்திருக்காது.
Immortal and spiritual facts exist apart from this mortal and material conception. God, good, is self-existent and self-expressed,
Sound is a mental impression made on mortal belief. The ear does not really hear. Divine Science reveals sound as communicated through the senses of Soul — through spiritual understanding.
Before human knowledge dipped to its depths into a false sense of things, — into belief in material origins which discard the one Mind and true source of being, — it is possible that the impressions from Truth were as distinct as sound, and that they came as sound to the primitive prophets. If the medium of hearing is wholly spiritual, it is normal and indestructible.
If Enoch's perception had been confined to the evidence before his material senses, he could never have "walked with God," nor been guided into the demonstration of life eternal.
விழித்திரையில் ஏற்படும் ஒரு காயம், ஒளி மற்றும் லென்ஸின் ஆற்றலை முடிவுக்குக் கொண்டுவரக்கூடும் என்பதால், அழியக்கூடிய பார்வை என்பது எவ்வளவு நிலையற்ற ஒரு புலன்! ஆனால் உண்மையான பார்வை அல்லது புலன் இழக்கப்படுவதில்லை. வயதோ விபத்தோ ஆன்மாவின் புலன்களில் தலையிட முடியாது, மேலும் வேறு உண்மையான புலன்கள் இல்லை. பருப்பொருளான உடலுக்குத் தனக்கென எந்த உணர்வும் இல்லை என்பதும், ஆன்மாவுக்கும் அதன் ஆற்றல்களுக்கும் மறதி கிடையாது என்பதும் தெளிவாகிறது. ஆன்மாவின் புலன்கள் வலியற்றவை, மேலும் அவை என்றென்றும் அமைதியில் இருக்கின்றன. எல்லாப் பொருட்களின் இணக்கத்தையும், சத்தியத்தின் வலிமையையும் நிலைத்தன்மையையும் அவற்றிடமிருந்து எதனாலும் மறைக்க முடியாது.
ஆன்மா பாவம் செய்யவோ அல்லது இழக்கப்படவோ முடியுமானால், இருப்பும் அழியாமையும், மனதின் அனைத்து ஆற்றல்களுடன் சேர்ந்து இழக்கப்படும்; ஆனால் கடவுள் இருக்கும் வரை இருப்பு இழக்கப்பட முடியாது.
How transient a sense is mortal sight, when a wound on the retina may end the power of light and lens! But the real sight or sense is not lost. Neither age nor accident can interfere with the senses of Soul, and there are no other real senses. It is evident that the body as matter has no sensation of its own, and there is no oblivion for Soul and its faculties. Spirit's senses are without pain, and they are forever at peace. Nothing can hide from them the harmony of all things and the might and permanence of Truth.
If Spirit, Soul, could sin or be lost, then being and immortality would be lost, together with all the faculties of Mind; but being cannot be lost while God exists.
ஆன்மீகப் பார்வை என்பது வடிவியல் உயரங்களுக்குக் கீழ்ப்பட்டதல்ல. இறைவனால் ஆளப்படும் எதுவாக இருந்தாலும், அது ஒரு கணமும் அறிவின் மற்றும் வாழ்வின் ஒளியையும் ஆற்றலையும் இழப்பதில்லை.
Spiritual vision is not subordinate to geometric altitudes. Whatever is governed by God, is never for an instant deprived of the light and might of intelligence and Life.
கிறிஸ்தவ அறிவியலின்படி மனிதன் ஏற்கனவே இணக்கமானவனாகவும் அழியாதவனாகவும் இருப்பதால், அவனை அவ்வாறு ஆக்குவதற்கு மனிதக் கோட்பாடுகளால் இயலாது. இதை அறிந்து, உண்மையான மனிதனின் தெய்வீகக் கொள்கையான அன்பை நடைமுறைக்குக் கொண்டுவருவதே நமது ஒரே தேவையாகும்.
Human theories are helpless to make man harmonious or immortal, since he is so already, according to Christian Science. Our only need is to know this and reduce to practice the real man's divine Principle, Love.
நாம் சிந்தனையில் செம்மையான முன்மாதிரிகளை உருவாக்கி, அவற்றை இடைவிடாமல் நோக்க வேண்டும்; இல்லையெனில், மகத்தான மற்றும் உன்னதமான வாழ்க்கைகளில் அவற்றை நம்மால் ஒருபோதும் செதுக்கிக்கொள்ள முடியாது.
We must form perfect models in thought and look at them continually, or we shall never carve them out in grand and noble lives.
அறிவியலை ஏற்றுக்கொள்வோம், புலன் சான்றுகளின் அடிப்படையிலான அனைத்து கோட்பாடுகளையும் கைவிடுவோம், முழுமையற்ற மாதிரிகளையும் மாயையான இலட்சியங்களையும் துறப்போம்; அதன் மூலம், ஒரே கடவுள், ஒரே மனம், மற்றும் அந்த ஒரு பரிபூரண மனம், தனது சொந்த மேன்மை மாதிரிகளை உருவாக்கும்படி கொள்வோம்.
கடவுளின் படைப்பில் உள்ள "ஆணும் பெண்ணும்" தோன்றட்டும். ஆவியின் தெய்வீக ஆற்றலை உணர்வோம், அது நம்மை வாழ்வின் புதுமைக்குள் கொண்டு செல்கிறது, மேலும் எந்தவொரு மரண அல்லது பௌதீக சக்தியாலும் அழிக்க இயலாது என்பதை நாம் உணர்வோம். தெய்வீக "இருக்கும் சக்திகளுக்கு" நாம் கட்டுப்பட்டவர்கள் என்று மகிழ்வோம். இதுவே இருப்பின் உண்மையான அறிவியல்.
Let us accept Science, relinquish all theories based on sense-testimony, give up imperfect models and illusive ideals; and so let us have one God, one Mind, and that one perfect, producing His own models of excellence.
Let the "male and female" of God's creating appear. Let us feel the divine energy of Spirit, bringing us into newness of life and recognizing no mortal nor material power as able to destroy. Let us rejoice that we are subject to the divine "powers that be." Such is the true Science of being.
தினசரி கடமைகள்
வழங்கியவர் மேரி பேக்கர் எடி
தினசரி ஜெபம்
ஒவ்வொரு நாளும் ஜெபிப்பது இந்த திருச்சபையின் ஒவ்வொரு உறுப்பினரின் கடமையாகும்: "உம்முடைய ராஜ்யம் வா;" தெய்வீக சத்தியம், வாழ்க்கை, அன்பு ஆகியவற்றின் ஆட்சி என்னுள் நிலைபெறட்டும், எல்லா பாவங்களையும் என்னிடமிருந்து விலக்கட்டும்; உம்முடைய வார்த்தை எல்லா மனிதர்களிடமும் பாசத்தை வளப்படுத்தி, அவற்றை ஆளட்டும்!
சர்ச் கையேடு, கட்டுரை 8, பிரிவு. 4
நோக்கங்கள் மற்றும் செயல்களுக்கான விதி
தி மதர் சர்ச்சின் உறுப்பினர்களின் நோக்கங்கள் அல்லது செயல்களை விரோதமோ அல்லது தனிப்பட்ட இணைப்போ தூண்டக்கூடாது. அறிவியலில், தெய்வீக அன்பு மட்டுமே மனிதனை ஆளுகிறது; ஒரு கிறிஸ்தவ விஞ்ஞானி அன்பின் இனிமையான வசதிகளையும், பாவத்தைக் கண்டிப்பதிலும், உண்மையான சகோதரத்துவம், தொண்டு, மன்னிப்பு ஆகியவற்றிலும் பிரதிபலிக்கிறார். இந்த திருச்சபையின் உறுப்பினர்கள் தினந்தோறும் கவனித்து, எல்லா தீமைகளிலிருந்தும், தீர்க்கதரிசனம், தீர்ப்பு, கண்டனம், ஆலோசனை, செல்வாக்கு செலுத்துதல் அல்லது தவறாக செல்வாக்கு செலுத்துதல் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுவிக்கப்பட வேண்டும்.
சர்ச் கையேடு, கட்டுரை 8, பிரிவு. 1
கடமைக்கு விழிப்புணர்வு
ஆக்கிரமிப்பு மனநல ஆலோசனைகளுக்கு எதிராக தினமும் தன்னை தற்காத்துக் கொள்வது இந்த திருச்சபையின் ஒவ்வொரு உறுப்பினரின் கடமையாகும், மேலும் கடவுளுக்கும், அவரது தலைவருக்கும், மனிதகுலத்திற்கும் அவர் செய்ய வேண்டிய கடமையை மறக்கவோ புறக்கணிக்கவோ கூடாது. அவருடைய கிரியைகளால் அவர் நியாயந்தீர்க்கப்படுவார், நியாயப்படுத்தப்படுவார் அல்லது கண்டிக்கப்படுவார்.
சர்ச் கையேடு, கட்டுரை 8, பிரிவு. 6